Tuesday, May 8, 2018

कठै यातनायात व्यवसायी

हाम्रो सरकारलाई पनि बेलाबेला खसखस लागिरहन्छ । त्यस्तो बेला उसलाई के गरौँ के गरौँ हुन्छ र त्यो चिलाइ मार्न उसले कहिले कता कहिले कता क्वारक्वार कन्याउन थाल्छ । अघिल्लो साता त्यस्तै कन्याउने क्रममा यो सरकारले फाफुराको बल्लबल्ल बसेको घर झन्डै उजाडिदिएको थियो । त्यो पनि हुँदो न खाँदोसँग 'बिचरा' यातनायात व्यवसायीहरूमाथि खनिएर । फाफुराको कुरा सुनेर तपैँहरूलाई अचम्म लाग्यो होला । यातनायात व्यवसायीको ठगीसँग फाफुराको दाम्पत्य जीवनको के मेल भनेर । तर मान्यवर, के पिलिओ र मष्क पुकलको बीचमा सम्बन्ध हुनसक्ने देशमा जेको जेसँग पनि सम्बन्ध हुनसक्छ । हुन त, यस्तो बगम्फुसे कुरा गर्दा यो देशमा बचेखुचेका औँलामा गन्न सकिने बुद्धिजीवीमध्ये एक फाफुरा पनि झापाको बंगाली बाघजस्तै लोपोन्मुख हुन थाल्यो कि भनेर तपाईँहरू चिन्तित हुनु स्वाभाविकै हो । तर सुर्ता नगर्नुस्, फाफुरा झापाली नभए पनि उसको सुपर मगज अझै पनि देशको ढुकुटीजस्तै भरिभराउ नै छ । तर्क वाचस्पतिको पनाति हो फाफुरा । भनिन्छ, बोलेका हरेक वाक्यको तीनवटा अर्थ लाग्ने गरी बोल्नसक्न्ने भएकाले उनको त्यो नाम रहन गएको थियो रे । त्यसैले फाफुराको कुराको पनि कमसेकम डेढ ओटा अर्थ त अवश्यै लाग्नुपर्छ भन्ने हामीलाई लाइराख' ।
सरकार र यातनायात व्यवसायीको तानातानको घानमा फाफुराको दाम्पत्य जीवन कसरी झन्डै पिस्सिएको भन्ने कुरा सुनाउँछु है त ? त्यसदिन बिचराहरूले ठगेर खाइरहन नदिए सार्वजनिक यातायात ठप्प पार्ने आफ्नो बोलीमा खरो भएर देखाए । नभन्दै सार्वजनिक सवारी साधन चलेन । यसको सबैभन्दा ठूलो मार चाहिँ बिचरी फाफुरीलाई पर्‍यो । किनभने उसले बल्लबल्ल एउटा आईएनजीओमा जागिर पाएकी थिई । आईएनजीओको नाममा यहाँ आउने कुइरेहरू अरू केही नगरे पनि समयको कुरामा चाहिँ कट्टर हुन्छन् । फाफुरीलाई नौ बजे अफिस नपुगी नहुने थियो । त्यसैले बिहान साढे सातै बजे ऊ घरबाट निस्की । फाफुरा चाहिँ टोलको चिया पसलतिर लाग्यो । देश विदेशका गम्भीर प्रवृत्तिका र अरू कसैले सुल्झाउन नसक्ने समस्याको समाधान निकालिने गर्छ त्यहाँ । हरेक समस्याको रामवाण ओखती पाइने ठाउँ हो टोलको चिया पसल । यहाँ हरेक विषयका एकसे एक विशेषज्ञ भेटिन्छन् ।
तपाईँहरूलाई थाहा छैन होला, हालसालै कोरियातिरका 'मोटु–पतलु' को पानी बाराबार भंग हुनुमा पनि सबैभन्दा ठूलो योगदान फाफुरा र उसकै टोलको चिया पसलको हो । भलै त्यसको जस माधप् काउँरेट्ले लैजानु भयो । त्योभन्दा अलि अघि हिलारीको हार र टडम माड्सापको जितको खाका पनि फाफुराकै टोलको चिया पसलमा कोरिएको थियो । भलै त्यसको जस पनि रुसीहरुले लगे । फेसबुकको डेटा चुहिनेदेखि वाम ए-कताको फेटा तुहिनेसम्मका खतराहरूको निराकरण यस्तै चियासलका बुद्धिजीवीले खोज्छन् । सरकारले त्यो बुद्धिको खानी चिनेर, त्यहीँबाट ट्यालेन्ट सर्च गरेर योजना आयोग, मन्त्रालय वा अरु महत्त्वपूर्ण स्थानमा नियुक्ति गर्ने हो भने यो देश एक महीनामै सिंगापोर बन्छ  । त्यस दिन पनि त्यहाँ सिरियाको समस्या समाधान कसरी गर्ने भन्ने गम्भीर छलफल गरेर हल निकाल्ने योजना थियो । भनिरहनु त के पर्ला र, त्यो फाफुराकै अध्यक्षतामा हुने थियो । फलतः फाफुराले दर्जनौ कप चियाका साथ मध्यदिनसम्म माथापच्ची र गहन छलफल पश्चात् संसारकै दुखाइ बनिरहेको त्यो पिलो फोरिदियो । हाम्रा राजनीतिक पार्टीहरूको कार्यालय र सदनजस्तो महीनौ छलफल गर्दा पनि हल ननिस्कने ठाउँ हैन नि टोलको चिया पसल । फाफुराले पुटिन, टडम र टेरिसा मेलगायतका सरोकारवाला नेतालाई पठाउने सुझावको मस्यौदा तयार पारेर, सहमति जुटाएर, छेउको साइवरमा गएर ईमेल पठायो । यो गहन जिम्मेवारी पूरा गरेर डेरा फर्कँदा चार बज्न लागिसकेको थियो ।

उसले फाफुरीको प्रतीक्षामा साँझ पर्‍यो । हिँडेरै आए पनि छ बजेसम्म त ऊ आइपुग्नु पर्थ्यो । तर साँढे छ बजुन्जेल उसको केही अत्तोपत्तो थिएन । उसको मोबाइलमा फोन गर्दा हरेकपटक दूरसञ्चारकी कोकिलकण्ठी युवतीले माफीमात्र मागीरही । फाफुरा सारसले जसरी घिच्रो तानीतानी बाटोमा परसम्म हेर्न थाल्यो । आफ्नी 'ब्रान्ड न्यू' श्रीमतीको पीरले ऊ आधा मासु भयो । अँध्यारो हुनेहुने बेला फाफुरी कुनै मानिसको भटभटेमा लिफ्ट लिएर बल्लबल्ल आइपुगी । डेराको झ्यालको चिराबाट फाफुरा उसलाई हेर्दै थियो । बुलेट मोटरसाइकलमा सवार, छालाको ज्याकेट लगाएको, कानमा कुण्डल झुण्ड्याएको, कन्चटतिरको रौँ खुर्केको त्यो ठिटो फाफुराभन्दा लमाइ चौडाइमा डेढ गुणा विशाल थियो । फाफुरीले मुसुक्क हाँसेर उसलाई केही भनी । धन्यवाद दिएकी हुनुपर्छ । त्यसले पनि आफ्ना बयालीसवटै दाँत देखाएर हाँस्दै फाफुरीसँग हात मिलायो । फाफुरालाई कलेजोमा भुत्ते छुरी रोपेजस्तो भयो । उनीहरुले दुई वाक्य जति फेरि कुरा गरे । फाफुरा भुक्लुक् भुक्लुक् उम्लिनमात्र बाँकी थियो । फाफुरी कोठाभित्र आई । फाफुराले थुतुनो फुलाउँदै सोध्यो -
"कुन चाहिँ सुकुलगुण्डोको भटभटेमा बसेर आयौ फाफुरी ?"
फाफुरीले लामो सुस्केरा फ्याल्दै भनी -
"उफ्…….फाफु, तिमी पनि । त्यसै सुकुलगुण्डो नभन त बिचरालाई । गाडी नचलेर कस्तो हैरान मान्छेलाई । कसो मैले भलादमी मानिस फेला पारेँ लिफ्ट लिनलाई भन न । बाटोमा उसले जम्मा तीन पटकमात्र घ्याच्चघ्याच् ब्रेक लगायो । सिटमा वाक्स पनि धेरै दलेको थिएन उसले । आजकल त्यस्ता सोझा मानिस कहाँ पाइनु भन त ?"
फाफुरा घोक्रो फुलाएर बसिरह्यो । त्यसबाट अनभिज्ञ फाफुरी बोलीरही -
"मोन्टी इज सो क्युट । उसले मलाई फेसबुकमा पनि एड् गर्नुस् न भनेर गएको छ । हाम्रो बाटो पनि एउटै पर्ने रहेछ । यो हडताल चलुन्जेल मानिसहरूले आआफ्ना साधनमा अरूलाई लिफ्ट दिने योजना चलाएका छन् ।"
फाफुराको सातोपुत्लो उड्यो । ओहो, के यो हडताल चलुन्जेल फाफुरी हरेक दिन त्यो मोन्टी नामक हरामखोरसँग जानेआउने भई त ? उसको पिरलोबाट अनभिज्ञ फाफुरी चवालीस दन्ते मोन्टी भन्ने सुकुलगुण्डोलाई एड् गर्न फेसबुकमा खोज्न थाली । फाफुरा मनमनै सरकारलाई बेस्मारी सराप्न थाल्यो । 
यिनले कडिकडाउ नगरेको भए बिचरा खुरुखुरु ठगेर खान पाइरहेकाहरूले किन गाडी थन्काउँथे होलान् र ? यी नेताहरूको कुरो पनि बुझेर साध्यै छैन । आफूहरू चाहिँ जघन्य र फौजदारी अपराधमा मुद्दा परे पनि पदमुक्त नहुने नियम बनाएर पास गर्न खोज्छन् । अरूलाई चाहिँ अलिअलि ठगेर खान पनि दिँदैनन् । यिनका कारणले लिफ्ट र सिफ्ट भन्ने कुसंस्कार पलाउन थाल्यो र त्यही निहुँमा फाफुरीलाई कसैले दौडायो भने ? यातनायातका सिन्डिकेटलाई जिस्काउँदा फाफुराजस्ता कति मानिसको दाम्पत्य जीवन दाउमा लाग्छ भन्ने यो सरकारलाई के थाहा छैन ? 
तै पनि मानिसहरू कुरै नबुझी ठिक्क पर्‍यो भनेर उफ्रिएको देख्दा फाफुरा जिल्ल परेको छ । ए बाबा, यातनायात व्यवसायीले दिएको सुविधा पनि हेर्नु नि । जहाँ मन लाग्यो त्यहीं हात उठाएको भरमा गाडी रोकिन्छ । घरको ढोका नेरै ढ्वाङ्ग टिन ठटायो भने रोकिदिन्छ । सबैभन्दा ठूलो कुरो त आजकल अनेकौं बहानामा ध्रुवीकरण भएर नेपाली दाजुभाइ एकर्काबाट टाढा भइरहेका छन् । तर, त्यही यातनायात चढुन्जेलमात्र उनीहरू एकआर्काको मुटुको स्पन्दनसमेत सुन्न सकिने गरी अत्यन्तै निकट आउन पाउँछन् । सम्पूर्ण नेपालीलाई एकताको डोरीमा यसरी कस्ने यो महान् योगदानलाई नबुझेर त्यसै खाँद्यो भन्छन् । खाँद्ने र बाँध्ने भनेको त तराईबाट राँगाभैंसी ल्याउँदा पो हो त । उनीहरूले यात्रुलाई जबर्जस्ती सडकको छेउबाट टिपेर खाँदेको हो र ? यात्रु आफैँ  खाँदिन गएको हैन र ? अनि आफ्नो कर्मको लागि बिचरालाई दोष दिने यो कहाँको न्याय हो ?
विचरालाई लखेट्ने बहाना पनि कस्ताकस्ता हेर्नुस् त ? पुरानो गाडी चलायो रे ! विदेशतिर पुरानो गाडीको कत्रो महत्त्व हुन्छ । 'भिन्टेज' गाडी भनेर त्यसको मोल नै करोडौं डलर हुन्छ । ठूलाठूला खर्बपति धनीहरूले मात्र त्यो किन्न वा चढ्न सक्छन् । हामीलाई त यातनायात व्यवसायीले जाबो पन्ध्रबीस रुपैयाँमै त्यस्ता भिन्टेज गाडीहरू चढ्ने सुअवसर दिइरहेका छन् । त्यत्रो ठूलो गुनको लागि खासमा त उनीहरूलाई जस दिएर जयजयकार गर्नुपर्छ । तर, नाकाबन्दी गर्नेलाई नागरिक अभिनन्दन अनि चाकाबन्दी गर्नेलाई लखेट्ने कस्तो चाला हो यो सरकारको ?  (सार्वजनिक यातायातमा यात्रा गर्दा यसरी खाँदिएका हुन्छन् यात्रु, चाहेर पनि आफ्नो पुठ्ठो हल्लाउन नसक्ने हुनाले चाकाबन्दी भनिएको हो है ?) नागरिक अभिवादन त यातनायात व्यवसायीहरूको पो गर्नुपर्छ । बालुवा बोक्ने ट्रकमा हालेर नगर परिक्रमा त ती महान् यातनायात व्यवसायीलाई पो गराइनु पर्छ ।  त्यसको उल्टो सतीले सरापेको देशमा बिचरा समाजसेवीलाई कारबाही गर्ने र उनीहरूकै रुट अनुमति खारेज गर्ने भनेर थर्काउने ? त्यस्ता ज्ञानीगुणीहरूलाई नचिनेर उल्टै पक्रीपक्री थुन्ने ? यो त साह्रै ठूलो अत्याचार भयो । यातनायात व्यवसायीको बसहरूमा हुने त्यो भिडका कारण पालिएका पाकेटमारको परिवारलाई के भोकभोकै पार्ने ? उनीहरूको कदर नभएको देख्दा फाफुराको घुँडाबाट तप्तप् आँसु बग्यो ।
तर सबै त्यस्ता पेटमा हरि नभएका पनि हुँदैन रहेछन् । नाम अरूकै विवेकशील भए पनि खासमा विवेक भएको चाहिँ एउटा काउँरेस पार्टीमात्र रहेछ । उसले मात्र यातनायात व्यवसायीले हामीमाथि लगाइदिएका गुन बुझेको रहेछ । त्यसैले उसले मात्र यो सिन्डिकेट विरोधी गरिबमारा सरकारको विरोध गर्ने ह्याउ देखायो । काउँरेसलाई त्यसै काउँरेस भनेको हैन रहेछ भनेर फाफुराले यसपटक राम्ररी बुझ्यो । स्याब्बास्, यस्तै अडान लिइरहनुपर्छ महोदयहरू । न्यायको पक्षमा उभिँदा जसले जे भने पनि गोडा नकमाउनुस् । त्यसो गर्दा हदसे हद भए के होला र ? यो चुनाव हारिएको मात्र थियो, अर्को चुनावमा अबुझहरूले तपाईहरूको जमानतै जफत गराउलान् । तर, कालान्तरमा तपाईँहरूको मूल्याङ्कन यो देशको इतिहासले गर्नेछ । फाफुराजस्ता बुद्धिजीवीहरूको समर्थन सदैव रहनेछ यहाँहरुलाई । जय नेपाल ।
तर, यो देशमा न्यायको पक्षमा लड्ने र अड्ने त वातावरण नै छैन । बिचरा यातनायात व्यवसायीहरूले यस कलियुगको महाभारतको दोस्रो दिनै हार स्वीकार गरे । सार्वजनिक यातायात भोलिपल्टैदेखि चल्ने भयो । नेपाली एकता कमजोर हुन पाएन । फाफुरालाई पनि हाइसञ्चो भयो । कुनै सुकुलगुण्डोसँग फाफुरीले लिफ्ट माग्नु नपर्ने भयो । यही खुसीमा अर्को दिन फाफुरी अफिस जाने बेला फाफुरा पनि उससँगै रत्नपार्कसम्म यातनायात व्यवसायीको सवारीमा गयो । फाफुरी त्यहाँबाट आफ्नो अफिसतिर लागी, फाफुरा रत्नपार्कतिर लम्क्यो। त्यहाँ चौरमा टोपीले मुख छोपेर सुतेपछि अरूबेला भन्दा आज मस्तसँग निन्द्रा लाग्छ भन्ने कुरा फाफुरालाई थाहा थियो ।

Monday, May 7, 2018

हनिमून इन सिक्किम

अब भनौं भने फूईँ लडा'जस्तो होला तर अघिल्लो साता यो फाइँफुट्टीराजले विदेश भ्रमण गर्‍यो । त्यो पनि एक्लै हो र ?  फाफुरीको साथमा । तपाईँहरू सोच्दै हुनुहोला, जटायु सेवा निगमको महाप्रबन्धक बनेको बेला यो बज्या फाफुराले पनि देशको गौरवशाली परम्परामा इँटा थप्दै सरकारी पैसामा सपरिवार विदेश घुम्ने रहर पुर्‍यायो होला । त्यसो सोच्नु स्वाभाविक हो तर………
****

Thursday, April 26, 2018

आदेश मन्त्रीज्यूको

ढोकाको थाप्लोमा अग्राखको काठमाथि चमचम गर्ने पित्तलको पातोमा टिलिक्क टल्कने अक्षरमा लेखिएको थियो - 'फाइँफुट्टीराज - महाप्रबन्धक, नेपाल जटायु सेवा निगम' 
फाफुरा अचानक कसरी त्यत्रो पदमा पुग्यो भनेर तपैंहरूलाई विश्वास नलागेको भए एकपटक आफ्नो स्मरणशक्तिलाई ओभरटाइम काम गराएर सम्झनुस् त ! पछिल्ला दिनहरूमा यो मुलुकमा कस्ताकस्ता मानिसहरू हेर्दाहेर्दै कहाँकहाँ पुगेका छन् ? ल भैगो, ती त 'लाजनीति-लाजनीति' खेलेका मान्छेहरू थिए, च्याँखे दाउ लाग्यो, वरत्रपरत्र सुधारे, तैंले चाहिँ के ख्याँस्या थिइस् भनेर नसोध्नुस् । तेरो योग्यता के भनेर चोर औंला पनि नठढ्याउनुस् तपैंहरू । यो मुलुकमा आजकल को योग्यताले केही बनेको छ ? नालायकहरूको प्रगतिको गतिमा नेपालले सबै देशहरूलाई पछि पारिसकेको छ । ती सबको तुलनामा फाफुरो एउटा घाटामा चलिरहेको घिटघिट गरिरहेको विमान सेवा कम्पनीको जीएम हुनु कुन चैं ठूलो कुरो भयो र ? अब जीएमको अरू अर्थ के के लगाउन सक्नुहुन्छ भन्ने कुरो चैं यहाँहरूकै कल्पनाशीलताको लागि छोड्छ फाफुरा ।

Tuesday, April 17, 2018

डाँको डेरावालको

तपैंहरूलाई लाग्छ होला, पत्यारै नलाग्ने कुरा ओल्बाले मात्र गर्छन् । नसोचेको कुरा उनैले मात्र फेला पार्छन् । यो कुरामा फाइँफुट्टीराज पनि कम छैन । त्यस्तै अप्रत्याशित रूपमा फेला परेको एउटा बहुमूल्य कुराले केही दिनदेखि फाफुराको नाक फुलेर देशको शोधनान्तर घाटाभन्दा ठूलो भएको छ । यो सुन्दा तपैंहरूलाई लाग्यो होला फाफुरालाई ठूलै चिठ्ठा परेको होला र 'ह्वाट्सएप्' मार्फत त्यसको सन्देश पनि आइसकेको होला । भारतको कुनै बैंकमा अलिअलि सेवा शुल्क पठाएपछि त बजिया फाफुरा मालामाल हुने भयो । तपैंको मुखमा बियर र चिकन चिल्ली परोस् । त्यसो भइदिए त फाइँफुट्टी हाँक्ने विषय नपाएको बेला फाफुरा रत्नपार्क हैन, बेलायतको हाइड पार्कमा गएर टोपीले मुख छोपेर सुत्थ्यो । फाफुरा आशावादी छ । अरू सबैजसो नेपालीलाई परिसकेको त्यो लाखौं डलरको चिठ्ठा फाफुरालाई पनि कुनै दिन कसो नपर्ला र ? उसो भए 'त्यसरी चुम्रुक्चुम्रुक् परेर उफ्रन के भेटिस् त फाफुरो' भनेर सोध्नुहोला ।
फाफुरीले फाफुरी भेट्यो ।

Tuesday, April 10, 2018

१२ बूँदे फाफुरावली

फाफुरावलीका बाह्र बूँदाहरू
१.
घरबाट निस्कँदा हरेक मानिसले कम्तीमा तीन लिटर पानी खाएको हुनुपर्नेछ ता कि उसलाई बाटोमा लघुशंकाले अनिवार्य च्यापोस् । त्यसरी बाटोमा पिसाब फेर्ने हरेक जिम्मेवार नागरिकलाई ड्यूटीमा खटिएका नगरप्रहरीले खदा ओढाएर सम्मानित गर्नेछन् ।  अझ कुनै वहादुरले बिष्ट्याउनै सक्यो भने उसलाई प्रमाणपत्र पनि प्रदान गरिनेछ । बाटोमा कम्तीमा एकपटक दैनिक  रूपमा मूत्रत्याग गर्न नसक्ने वा लाज मान्नेलाई दुई सय रुपैयाँ जरिवाना गराइनेछ । गोजीमा नगद नभएको अवस्थामा कान समातेर दश पटक उठवस गराइनेछ ।
२.
करोड पर्ने गाडी वा लाखौं पर्ने भटभटेबाट मन लागेको बेला पछाडि नहेरी पिच्च थुक्न पाउने मौलिक अधिकार सुनिश्चित गरिनेछ । अगाडि गैरहेकोले कुनै पनि बेला, केही पनि गर्न सक्छ, सावधान रहनु पर्छ । अग्रगामीहरू मानिसहरूले पछाडि हेर्दैनन्, त्यो ऊनीहरूलाई शोभा दिँदैन भन्ने कुरा बुझ्नुपर्छ । यदि त्यो थुकका छिटा अरू कसैलाई पर्छ भने त्यो थुकिनेको दोष मानिनेछ । आगामी दिनहरूमा सावधान रहन चेतस्वरूप थुक छल्न नसक्नेलाई हरेक पटक थुकिंदा नगद पचास रूप्याँ जरिवाना गरिनेछ । पैदल यात्रुले पनि हरेक पाँच मिनेटको अन्तरालमा कम्तीमा एकपटक बाटोमा थुक्नै पर्नेछ । यस गौरवशाली कार्यका लागि प्रोत्साहन स्वरूप हरेक पटक थुके वापत मोरू शून्य दशमलव पाँच अर्थात् पचास पैसा प्रोत्साहन भत्ता प्रदान गरिनेछ । खकार्न सक्नेले एक रूपैँया पाउनेछ ।

बाम कला


"बिन्ती लाग्ला, तपैंलाई पशुपतिनाथको कस्सम, आज त जसरी भए पनि मेरो उद्धार गरिदिनुस् है ?"
फाइँफुट्टीराज फोनमा पिलपिल गर्दै सकेजति मीठो र चाप्लूस स्वरमा यसरी बोल्यो, जसरी सरकारी कार्यालयमा आएको नयाँ हाकिमसंग कुनै पुरानो खरदार बोल्छ । त्यसमाथि नेपालीहरूको हर समस्याको रामवाण ओखति पशुपतिनाथको 'तडका' । अब त उताको प्राणी नपग्लिई सुख्खै छैन भन्ने कुरामा फाफुरालाई ओलीको बोलीमा नेपाली जनतालाई जति नै विश्वास थियो । तर, उसको सपनामा पानी खन्याउँदै त्यो नास्तिक, पापी र अधर्मी मानिसले भन्यो, "पशुपतिनाथ, दिलीपनाथ, विश्वनाथ, काशीनाथ, आलोकनाथ कसैको कस्सम दिए पनि म केही गर्न सक्दिनँ ।"

उसको त्यो क्रूर उत्तर सुनेर फाफुराका पहिले देखि नै रसाएका दुई आँखाबाट मेलम्चीको पानी भन्दा दुर्लभ आँशुका दुई थोपा तररर्र निस्किएर बगे । ती भुइँमा खसेर खेर जानु अघि फाफुराले हत्तनपत्त तिनलाई हत्केलामा थाप्यो र छेउको एउटा सानो शीशीमा सुरक्षित राख्यो जुन आधा जति भरिइसकेको थियो । फाफुराले पम्प व्यवसायीले पेट्रोलमा मट्टितेल मिसाए जसरी आफ्नो स्वरमा करूण रसको मात्रा मिसायो र त्यो मानिसलाई फकाउन थाल्यो,
"आज चार दिन भैसक्यो मैले यहाँलाई बिन्ती बिसाएको । मानवताको नाताले भए पनि त्यसो नभन्नुस् न ।"
"थाहा छ, तर मैले के गर्ने ? कसकसलाई मानवता देखाउनु म एकजनाले ? तै पनि तपैं पुरानो मुर्‍… मेरो मतलब 'कस्टमर' हो । दया त लाग्छ नि । त्यही भ'र हिजो एक डोज भए पनि कोटा सप्लाइ गरिदिन्छु भनेर आधा बाटोसम्म आएकै हूँ । तर तपैंको कर्मजस्तै तपैंको डेरातिर आउने बाटो पनि फोडेको रहेछ । अर्कोतिरबाट आउन ट्राफिक जाम हुन्छ, तीन घण्टा त्यसै खेर जान्छ । एक त त्यसै पनि 'माल' छैन आजकल, कस्तो सर्टेज छ ।"

Saturday, March 31, 2018

मिस्टर नोद लाल

"मिस्टर नोद लाल ?”
बल्लबल्ल घन्टी लागेर उताबाट कसैले फोन उठाएपछि फाइँफुट्टीराज यताबाट आफ्नो घोर अवरोहमा बोल्यो । उताबाट क्वाँ......स्वाँ.......किर्र.......फुँफुँ....फिस्फिस्...ट्याँ..प्याँ...को आवाज मात्रै आयो, अनि मौन ।
"हलो ।” फाफुरा यसपटक आवाज अलि ठूलो पार्दै मन्ध्रसप्तकमा बोल्यो । उताबाट कोही बोलेको हो कि जस्तो लाग्यो । तर, त्यो मानिसकै आवाज थियो वा कुनै जनावरको बोली भन्ने फाफुराले खुट्याउन सकेन । हाम्रो दूरसञ्चारको खास नाम झुरसञ्चार हुनुपर्ने हो । 
"हल्लो............” यसपटक हातेफोनमा बोल्ने आम नेपालीको गौरवशाली परम्पराको अनुसरण गर्दै त्यो यन्त्रको पिँधको भागलाई आफ्नो थुतुनोमै जोडेर फाफुरा तार सप्तकमा चिच्यायो । त्यो आवाजले रत्नपार्कको चौरमा अलि पर गुँडुल्किएर सुतिरहेको भुस्याहा कुकुरसमेत कुइँकुइँ गर्दै जुरुक्क उठ्यो, अनि सोझासाझा जनताको रकम लिएर सहकारीका सञ्चालक भागे जसरी कुलेलम ठोक्यो । बल्ल उताबाट बुझ्नसम्म सकिने आवाज आयो, “कसलाई खोज्या ?”
मोबाइलमा कुरा गर्नेबेला मानिस हाम्रो देशको सर्खार जस्तै धैर्यवान हुनसक्नु पर्छ । ठेकेदारलाई मुगलिङ-नारायणघाट सडक विस्तार कहिले सकिन्छ भनेर पटक-पटक सोधे जस्तो नगरी साध्य नै नलाग्ने । फाफुराले प्रश्न दोहोर्‍यायो - “मिस्टर नोद लाल ?”

Tuesday, March 20, 2018

के ख्याँसिस् फाफुरा ?

"तैंले आजसम्म जिन्दगीमा के ‘ख्याँसिस्’ फाफुरा ?"
केही दिनअघि पुराना मित्रहरुको भेलामा एकजना मानव तस्करले फाइँफुट्टीराजलाई ठाडो हाँक दिए । ती मित्रहरु, जो फाफुरासंगै जिन्दगीको दौड सुरु हुने रेखामा कुप्रिएका थिए कुनै बेला । कसैले सिठ्ठी फुकिदिएपछि सबै एकैपटक पुच्छरमा ढुङ्गा हालेर गोल्टिन ट्वाक बाँधेको कुकुर जसरी कुद्न थालेका थिए । कुद्ने क्रममा को कता छ भनेर हेर्ने होस पनि कसैलाई भएको थिएन । तर, यो आकस्मिक भेलामा ‘इगो’ जत्तिकै ठूलो भुँडी भएका एक दौडाहाले चार पेग रक्सी निलेपछि गरेको त्यस प्रश्नले फाफुरालाई तोरीको फूल देखाइदियो । वर्षौंदेखि फाइँफुट्टी हाँकेर वास्तवमै फाफुराले के ख्याँसेछ त ?  फाफुरा निकै गम्भीर भयो । हुन पनि हो, उसले त केही ख्याँसेकै रहेनछ । ख्याँस्नुको अर्थ शव्दकोषमा जेसुकै भए पनि हाम्रो व्यावहारिक संसारमा त्यसको अर्थ पृथक छ, बृहत् छ । यो देशमा ख्याँस्नुको परिभाषा अरू ठाउँको भन्दा नितान्त फरक छ ।

Tuesday, March 6, 2018

लूडो लडाकू, फाफुरा

फाइँफुट्टीराज लामो समयको अन्तरालपछि झुल्किँदा पाठकहरूले देखाएको सद्भाव देखेर भावुक भयो यतिसम्म कि, उसका दुवै घुँडाबाट धर्धरी आँसुका धारा बगे 'रेनवाटर हार्भेस्टिङभनेजस्तै 'टियर हार्भेस्टिङगर्न सकेको भए फाफुराको वर्ष दिनको पानीको समस्या समाधान हुन्थ्यो होला उसै फाइँफुट्टीराज, अब उसलाई कसले छुने ? उसको घिरौंलाजस्तो नाक फुलेर लौकामा परिणत भयो नाकका पोहराहरूको झन् के कुरा गर्नु, ती काठमाडाैंहेटौँडा सुरुङमार्गको प्रवेशद्वार जत्रा भए

सानो मिटिंग, फाफुरा

अहिले एउटा सानो मिटिङमा छु”  
कोही कतैबाट भन्दै थियो त्यो आवाजले फाइँफुट्टीराजको ध्यान तान्यो किनभने त्यतिबेला जुन ठाउँमा फाइँफुट्टीराज ऊभिएको थियो त्यहाँ मिटिङ हुनु भनेको असम्भव नभए पनि अपत्यारिलो चाहिँ अवश्य लाग्थ्यो हुन मालदिभ्सको मन्त्रिपरिषद्को मिटिङ समुद्रमुनि भएकै थियो क्यारे हाम्रै देशका बाहुबलीहरूले पनि मन्त्रिपरिषद्को बैठक सगरमाथाको काखमा नगरेका हैनन् तर त्यो ठाउँमा मिटिङ ? फाइँफुट्टीराज रनभुल्ल परेको थियो  

कठै यातनायात व्यवसायी

हाम्रो सरकारलाई पनि बेलाबेला खसखस लागिरहन्छ । त्यस्तो बेला उसलाई के गरौँ के गरौँ हुन्छ र त्यो चिलाइ मार्न उसले कहिले कता कहिले कता क्वारक्...