Tuesday, September 2, 2008

आगोका फूलहरु

तातो धुवाँहरु पलाउँछन् मुना बनेर
कोपिला लाग्छन् झिल्काहरु
आगोका फूलहरु फुल्दछन् अनि
तिमीले रोपेको बिरुवामा

 
गुम्स्याउँछन्, पोल्छन्, जलाउँछन्
बेलाबेला त सहनै नसक्ने गरि
तै पनि त्यो सब सहनै पर्ने
उखेलेर फ्याल्न पनि नमिल्ने
आगोका फूलहरु फुल्ने
तिमीले रोपेको यो बिरुवा

साह्रै गहिरो गाडेको छ जरा
यो पापी मायाको बिरुवाले
मेरो कलिलो, मलिलो  मुटुमा
यो कस्तो बोट रोप्यौ तिमीले
सहूँ भने सहन नसक्ने
उखेलूँ भने आफ्नै मुटु
हजारौं चिरा भै छरपष्ट हुने 

म संगै रहने, मलाई नै पोल्ने
मेरा नजीकका यी साथीहरु
अलिअलि गरि मलाई
जलाइ जलाइ रहने, खरानी बनाइरहने
यो मायाको झाङ्गेको बोट अनि
यसमा फुलेका आगोका फूलहरु

'हराएको मानिस' The Story So Far

धेरै स्नेही पाठकहरूले नयाँ पत्रिकाको मेरो धारावाहिक आख्यान 'हराएको मानिस'को सबै भाग एकै ठाउँमा माग गर्नुभएकोले हालसम्म प्रकाशित १४...