Friday, October 3, 2008

लोडशेडिङ्ग.....

साँझैपिच्छे लोडशेडिङ्गले


छोपेका अंध्यारा दिमागहरूमा


के पलाउन् र अरू


निराशाहरू नपलाए


एउटा अंध्यारोबाट उम्केर


बिलाउनु पर्ने अर्को अंध्यारोमा


नियति के हाम्रो यति नै


उदाउन नपाउँदै एउटा प्रश्न


फेरि विलीन हुन पुग्छ


लोडशेडिङ्गकै कालोमा


 


उज्यालो त चेतना हुन्छ


सेतो त ज्ञानको रंग रे


तर हाम्रो उज्यालोको भोक


कसले कहिले मेटाउने हो


हाम्रो निष्पट कालो संसारमा


घाम कहिले उदाउने हो


हरेक मान्छे बाँचिरहेको छ


भाग्यको बोकेर रित्तोरित्तो


एकएक वटा कुलेखानी


छोड्न पाइएला कुनै दिन भन्दै


अंध्यारोमा रूमल्लिने बानी


 



निभ्नै नपर्ने बेला पनि अचेल
तर झ्याप्पै निभ्ने गरेको छ बत्ती

 


मंसीर १, २०६५ नेपाल पत्रिकामा प्रकाशित

जुम्मा चुम्मा दे दे...

मंसिर २ , २०७४ - मलाई पान खान कहिले पनि मन लाग्दैनथ्यो , अझै पनि लाग्दैन । तर त्यस दिन म नयाँ दिल्लीको रिगल भन्ने सिनेम...