Thursday, May 31, 2012

म त माटो न हूँ


म त माटो न हूँ
बोझहरूले थिचिदिए हुन्छ
पैंतालाले किचिदिए हुन्छ
म त माटो न हूँ ।

रापले सेकिन्छु म  - तापले सोसिन्छु
चिरिन्छु-चरक्क चर्किन्छु
यहाँदेखि त्यहाँसम्म म
तर पनि टुक्रिन्नं, छरिन्नं म
म त माटो न हूँ ।
बर्षाको स्नेहका केही छिटाहरू
खसे भने म माथि
दंग पर्दै फेरि जोडिन्छु
मगमगाउँछु, व्यूँतिन्छु, हाँस्छु
म त माटो न हूँ ।

मेरो छाती उधिने हुन्छ
मलाई खने पनि हुन्छ
रोपे हुन्छ म मा तिम्रा
चाहनाका वीजहरू
तिम्रा आकांक्षाहरु
तिम्रा आवश्यकताहरू
उमारिदिन्छु म तिनको अंकूर
मेरै छातीमाथि
हुर्काइदिन्छु त्यसको बोट
फलाइदिन्छु तिम्रा सपनाहरू
लैजाऊ टिपेर, काटेर, थुतेर, लुछेर
म कहिले पो रोएको छु र ?
प्रतिरोध कहिले गरेको छु र ?
म त माटो न हूँ ।

मुछे हुन्छ मलाई गजगजी-हिलाम्य पारेर
बनाए हुन्छ तिमीले चाहे जस्तै
तिमीले खोजे जस्तै
उस्तै-दुरुस्तै
तिमीलाई मन पर्ने जस्तो आकार
खेलौना बनाएर खेल
सजाऊ मूर्ति बनाएर
रंगाऊ आफूले खोजेका रंगहरूमा
मन नअघाउन्जेल मलाई सुमसुम्याए हुन्छ
मन अघाए मिल्क्याइदिए हुन्छ
टुक्राटुक्रामा फुटाएर
म चुपचाप बटुल्छु आफूलाई
जोडजाड पार्छु फेरि
म त माटो न हूँ ।

मट्यांग्रा बनाए हुन्छ मलाई
गुलेलीमा तन्क्याए हुन्छ
अर्कोलाई चोट पुय्राउन
मलाई हुर्र्याए हुन्छ
ढुंगा बनाएर अरूलाई फुटाए हुन्छ
म कराउँदिनं....म रून्नं.....म दुख्दिनं....
मेरो मौनता तिमीले नबुझे पनि
बुझेर बूझ पचाए पनि
म तिमीलाई केही भन्दिनं
म बोल्दिनं, लाटो न हूँ
म त माटो न हूँ ।

गाडिदिए हुन्छ ममा चिहान खनेर
तिम्रा सपनाका सिनुहरू
वा तिम्रा सम्बन्धका मुर्दाहरू
तिम्रा अवसादहरू छोपिदिए हुन्छ
तिम्रो भूत...वर्तमान...
तिम्रो पाप....गलती....दोषहरू
कोचकाच पारेर म भित्रै
पुरिदिए हुन्छ मलाई नै
म गन्हाउँछु मै भित्र
म निस्सासिन्छु आफ्नै साससंग
तर म मर्दिनं
म त माटो न हूँ ।


Wednesday, May 30, 2012

हेल्लो सेक्सी!!!

२०६९ जेष्ठ १४ गतेको नेपाल साप्ताहिकमा प्रकाशित


काठमाडौंमा खुलेका अत्याधुनिक मलहरूमध्ये एउटा मलको लुगा पसलमा बाबु-आमा र एउटी टिनएजर छोरी किनमेल गर्दै थिए। छोरीले मन पराएको लुगामा बाबुको आपत्ति थियो भने त्यसबाहेक अरूमा छोरीको आँखा लागेको थिएन। बाबुलाई त्यो लुगा बढी उदांगो लागेको थियो। छोरी भने आफ्ना सबै साथीले त्यस प्रकारका लुगा लगाउने तर्क दिएर बाबुलाई आश्वस्त पार्न खोजिरहेकी थिइन्। आमा दुई जनाको बीचमा मध्यस्थकर्ता बन्ने प्रयासमा प्रस्तुत भइन्। अन्ततः नयाँ पुस्ताका सामु पुरानो पुस्ताले घुँडा टेक्यो। छोरी कानदेखि कानसम्म हाँसिन्, बाबु ठुस्स परेर पैसा तिर्न थाले। 

Sunday, May 27, 2012

काल खोज्दै ?? काल छल्दै !!

'के हो ? काल खोज्दै हिँडिएछ नि !' 

मोबाइल फोन नयाँ सन्देश आएको सूचना दिँदै थर्थर कामेको थियो। मानौँ कुनै दुःखद समाचारको पूर्वसूचना दिन तर्सेको होस्। त्यो कुनै शुभचिन्तकले पठाएको सन्देश थियो। अर्को वाक्य थियो, 'जोमसोममा अग्नि एयरको विमान खस्यो रे !' 

हतारहतार टेलिभिजन खोल्दा फ्ल्यास समाचारमा तिनै अक्षर तिर्मिराइरहेका थिए। थप विवरण आउन बाँकी। मेरो आङ जिरङि्ग भयो। एक दिनअघि त्यही विमानमा त्यही समयमा पोखरा-जोमसोम-पोखरा उडेको थिएँ। जोमसोमको उडानका चुनौतीका बारे मेरो बालसखा क्याप्टेन रवीन्द्र डंगोलसँग कुरा गर्दै, उसैले उडाएको डोर्नियर विमानमा। हिजो देखेको हातैले छुन भ्याइएलाजस्ता अजंगका पहाड, हिमाल र तिनको बीचको साँघुरो खोँचको बीचको यात्राको मादक स्मरण अचानक त्रासदीपूर्ण बन्न पुगे। सही वा गलत समयमा कतै हुनुले कति फरक पार्छ भन्ने कुरा मथिंगलमा फनफनी घुम्न थाल्यो। सातोपुत्लो उड्ने अर्को कारण पनि थियो। रवीन्द्र त्यस दिन पनि पोखरा-जोमसोम उडाउनु छ भन्दैथ्यो। आत्तिँदै उसको नम्बर थिचेँ, पूरापूरा घन्टी जान्छ तर फोन उठ्दैन। झन् अत्यास लाग्न थाल्यो। सन्देश पठाएँ, निकै बेरसम्म त्यसको पनि कुनै उत्तर आएन। मनको एउटा भित्ताबाट आवाज आउँथ्यो, 'उडानमा भएको भए त फोन बन्द हुन्थ्यो होला नि !

Wednesday, May 2, 2012

हिजोको मोती, आजको माटो

समयले कसरी कोल्टो फेर्छ भन्ने कुरा पनि अचम्मको छ । उत्थान र पतनको कुनै सीमा हुन्न । शक्ति र प्रभाव भन्ने कुरो पनि कहिले कसको त कहिले कसको । अनि जसको शक्ति, त्यसैको भक्ति । शक्तिशाली हुन्जेल त्यसैको हाइहाइ, जुनदिन त्यो भएन, त्यसदिनदेखि केही न केही । बडो निष्ठूरी छ यो संसार र त्यस्तै छौं यसमा बस्ने हामी मान्छेहरू । हिजो जे मोती, आज त्यही माटो अनि भोलि त्यही कौडी । यो क्रम निरन्तर, संधै यस्तै । कुनै बेला 'राष्ट्रपिता' भनिन्थे राजा त्रिभुवन ।  त्रिपुरेश्वरमा हामीले जन्मे हुर्के बेलादेखि गर्वसाथ ठाडो बसेको यो सालिक अहिले पनि त्यस्तै ठाडो, तर आज तिनकै सालिकको यो हविगत । सालिक चाहिन्न भने हटाऊ, राख्ने भए मर्मत गरेर राख । यसरी क्षतविक्षत बनाएर राख्नुको के औचित्य ? हेर्नुस् त कति बिभत्स देखिन्छ त्यो सालिक?




SOUND AND NOISE

"Let us learn today, what our eyes, ears and mouth are for" Throughout our school, we chanted this song- clapping our hands-...